Zieloną herbatę można określić jako protoplastę wszystkich znanych nam herbat. To ta nieprzetworzona, wysuszona tylko herbata była najprawdopodobniej pierwszą formą jaką ludzie pili gdy odkryli dobrodziejstwa krzewu herbacianego.
Camellia sinensis, niepozorny krzew, dał początek wielkiej kulturze, a zieloną herbatę piją obecnie miliony ludzi na całym świece. O jej popularności zadecydowało wiele czynników takich jak:
- właściwości zdrowotne zielonej herbaty
- wspaniały smak
- zastosowanie w medycynie
- zastosowanie w pielęgnacji ciała
- zastosowanie przy wypiekach i cukiernictwie
- wiele innych zastosowań zielonej herbaty
W niektórych krajach herbata zielona ma ważną pozycję w kulturze przy ceremoniach i uroczystościach, choć z biegiem lat jej znaczenie maleje w tych kwestiach.
Z bardziej naukowych kwestii ważny jest skład chemiczny zielonej herbaty, zawiera ona:
- taniny
- kofeinę
- witaminy grupy B
- witaminę C
- witaminę E
- teaninę
- pigmenty roślinne
- alkaloidy
- fluor
- saponiny
Takie nazwy niewiele mówią, przedstawmy więc działania jakie ma zielona herbata aby właściwie oddać jej atrybuty:
- zielona herbata równoważy dietę
- zielona herbata leczy kaca
- zielona herbata zapobiega chorobom cywilizacyjnym
- zielona herbata łagodzi zaparcia
- zielona herbata łagodzi zmęczenie
- zielona herbata zapobiega nieświeżemu oddechowi oraz próchnicy
- zielona herbata działa antyrakowo
- zielona herbata redukuje negatywne efekty palenia tytoniu




Poza oczywistymi walorami smakowymi herbaty nie sposób zapomnieć o jej pozytywnych właściwościach. Szczególnie
Coraz częściej można spotkać w sklepach „cegiełkowate” kawałki sprasowanej herbaty, spakowanej w ozdobne papierki przypominające cukierki. Skąd wziął się taki pomysł? Otóż w czasach dynastii Tang, z powodów czysto praktycznych, zaczęto w ostatniej fazie przed suszeniem, prasować herbatę w większe lub mniejsze kostki. Takie pakowanie zachowuje wszystkie cechy herbaty a jednocześnie zwiększa jej trwałość. Ten poręczny sposób przechowywania liści herbacianych szybko zyskał nową funkcję. Chińczycy wykorzystując ich wartość dla okolicznych plemion, zaczęli stosować sprasowane cegiełki herbaty jako środek płatniczy. Początek naszej ery to czas, kiedy na tzw. Jedwabnym Szlaku wiodącym z Chin do basenu Morza Śródziemnego kwitł handel, gdzie jedną z „walut” były właśnie płytki herbaciane. Posiadały one w równych odstępach nacięcia, co ułatwiało odłamywanie pożądanej części w celu zapłacenia za kupiony towar.